Vier tekentalenten

Ellen creëert een universum waarin stilte spreekt. In zwart-wit figuratie bouwt ze een mysterieus beeldwereld. Haar werk wortelt in de modernistische traditie en sluit aan bij de zoektocht naar zuivere vorm en tijdloze harmonie.
Alledaagse objecten krijgen een poëtische lading: de tafel als plaats van ontmoeting, het venster als blik op de wereld, de vaas als fragiele elegantie. Elk tafereel draagt een stille gelaagdheid die uitnodigt tot kijken en opnieuw kijken.
Haar kunst is een uitnodiging tot vertraging, reflectie en het ontdekken van verborgen verhalen achter het zichtbare.Portretkunst is een van haar specialiteiten.

Dominique Van Huffel nodigt je uit aan tafel, een tafel vol met schetsboekjes om in te snuisteren. Schetsboekjes die vertellen over zijn belevingen groot en klein. Dit is zijn speeltuin van technieken: van aquarel, pastel, potlood, kleurpotlood, houtskool, stift, balpen tot Chinese inkt en de combinatie van deze. Wie weet gaan we volgende keer samen op stap om het zelf uit te proberen?

Ken Van Peteghem is kunstenaar en schrijver, vooral bekend onder zijn alter ego Rookie Zwarthoed. Zijn werk vertrekt vaak vanuit persoonlijke ervaringen. Thema’s zoals psychische kwetsbaarheid en herstel komen regelmatig terug.
Ken spreekt openlijk over zijn verleden met verslaving en psychiatrische zorg. Die ervaringen verwerkt hij op een kleurrijke en eerlijke manier in zijn kunst. Hij publiceerde onder meer het boek 'Meth de trein naar Oude God', 'Het einde van de Antwerpse files' en 'De zwarte boon'. 

Het werkproces van Onur Kaymak begint vaak met een wandeling. Aangetrokken tot industriële restanten – afgedankte materialen en omgevingen – weerspiegelen zijn achtergrond in een familie van bouwvakkers in Turkije. In een snel veranderend stedelijk landschap dat de herinneringen van mensen uitwist, worden dergelijke fragmenten stille getuigen van vergeten geschiedenissen.

Tekenen met houtskool is zijn kernpraktijk. Onur probeert niet alleen te representeren, maar ook een manier te vinden om verlaten vormen nieuw leven in te blazen, hen aanwezigheid en persoonlijkheid te geven. Deze verlaten objecten, die hun oorspronkelijke functie niet meer vervullen, zijn vormen op zich geworden, bijna sculpturaal in hun omgeving.