Bij het beeldhouwen, net als tijdens het schilderen, focus ik me op een uniek moment om een bepaalde emotie te vangen, d.w.z. onthouden om ze weer te geven. Zo leidt het werken naar de natuur of naar een model, na abstractie of uitsnijding tot het uitkristalliseren van wat me bezig houdt in de wereld: al het mooie dat we moeten koesteren; onstilbaar verdriet; onrecht; verwachtingen... en ontstaan de portretten en landschappen in olieverf, aquarel en grafiek net als de sculpturen in klei, draadwerk of in Portugese marmer, Noir de Mazy, arduin…