Nancy Taelman

Individueel atelier
atelier Lavoir de Laine Zulte

Over het atelier

Olsene, 27 februari 2022
Voor Nancy
Ze schildert, bricoleert, sprokkelt. (‘Briejln’wilde ik nog aanvullen, maar het is niet het goede woord. Het schoot me te binnen, als associatie van het plaatselijk dialect.) Ze maakt collages en stillevens, een rariteitenkabinet, als een bas-reliëf in een kadertje. Sinds ze een fabriekshal van een leegstaande wolwasserij als atelier mag gebruiken, heeft ze een nieuwe dimensie ontdekt: de ruimte. Maar ook de extra dimensie van geuren, prints en texturen. Ze zoekt & scharrelt in erfgoed, in verleden, in lege en verlaten huizen. Wat daar toch ‘zomaar staat te vergaan’, wil ze wel een nieuwe bestemming geven. Zij dankt niet af. (Toen ze een keer betrapt werd, en uitlegde waarom ze deed wat ze deed, kon ze rekenen op begrip. “Kom, ga maar voort”) Het is niet zomaar op zoek gaan naar nostalgie of retro. Ze zoekt allereerst woorden, want “daar is ze slecht in”, zegt ze. In feite zoekt ze antwoorden. Käthe Kollwitz deed 18 jaar over haar ‘treurende ouderpaar’, om de dood van haar 18-jarige zoon Peter een plaats te geven. Voor Nancy zijn Sofie haar 14 jaren al bijna twee keer gepasseerd. Sofie verloor, samen met drie andere jonge mensen, het leven in een tragisch verkeersongeval. Nancy naait en knoopt nu het één aan het ander, hangt aan het ene iets anders op, posteert het ene puzzelstuk naast het andere. In de fabriekshal experimenteerde ze met stoffen, met zakken. Ze probeerde er kleur aan te geven. Tot ze elders op het fabrieksterrein grote balen ontdekte van matrasomhulsels, in alle kleuren en met verschillende prints. Verwondering. De eerste stoffen die ze ervan gebruikte, waste ze uit. Dat doet ze nu niet meer. De geuren van wat er op beleefd werd: ze mogen behouden blijven. Het slapen en rusten, het verwekken en kussen, het baren en sterven. Het leven dat op die matrassen geleefd werd, hoeft niet weggespoeld. De stoffen geven nu kleur aan haar positiviteit, maar verbergen de donkere gevoelens in haar ziel. Ze drapeert ze over oude kasten, waarachter ze het hoofdkussen van haar emoties en gevoelens leegplukt. Ze probeerde er zich een jas mee aan te meten en haar handen met zachtheid te omhullen. Ze gaf vorm aan de rugzak die ze moet meedragen. Op de kar die ze te trekken heeft, stapelt ze de kleuren. Op deze kar zus. Op gene kar zo. En zo geeft ze -handgenaaid- haar verhaal vorm, brengt ze structuur in haar archief. Ze wil kunnen kijken achter haar wall of memories. Ze ziet het bedje weer staan van het geschonden leven, waarnaast ze drie dagen de tijd kreeg om afscheid te nemen. Aan weerszijden een stoel, enkel een kille muur als ruggensteun. Vormeloze lichamen kronkelen zich over een ladder naar… de hemel? De leegte?... Naar het mysterie. Haar zoektocht gaat naar nog meer sensitiviteit. Het door een bos van kleuren moeten gaan en er net wel-net niet door aangeraakt worden. In deze plek werkt ze naar een expositie toe, een open atelier. Wat klaar is, heeft al zijn vaste plaats. Er staan nog andere schatten klaar om een nieuwe context aan te geven. Heemkunde kan dan misschien de plek ontdoen van de vergetelheid, het stof wegdoen: zij brengt haar trouvailles ter sprake via creativiteit. Nu weet ik zeker dat ze niet ‘briejlt’. Ze sprokkelt. Ze bricoleert. raf.lust
Voor Nancy
Voor Sofie
atelier Lavoir de laine vind je achter de groene ijzeren poort achteraan. rechtover Aldi Zulte, helemaal achteraan


Over de kunstenaar

www.nancytaelman.com
Vorig jaar de kans gekregen om in dit vervallen fabriekspand mijn atelier te mogen opbouwen en aan de slag te gaan met de vele achtergebleven ingredienten...gewassen wol en oude matrasstoffen.
.handgenaaide beeldende kunst en installatie

. Het weekend na Atelier in Beeld kan je mijn atelier ook nog bezoeken, op zaterdag 21 mei en zondag 22 mei, telkens van 13u tot 17u.
www.nancytaelman.com

Het atelier is rolstoeltoegankelijk.
Zet dit atelier op jouw lijst
Op jouw lijst
Click on this icon to add this studio to your list