Lise Van den Broucke werkt met een rizo­ma­tisch werk-en obser­va­tie­pro­ces waar­bij beel­den steeds (her)lezen wor­den; een onder­zoek naar het pro­be­ren te begrij­pen wat beel­den kun­nen com­mu­ni­ce­ren, de rela­tie tus­sen visu­e­le infor­ma­tie en onze sub­jec­tie­ve erva­rin­gen en het stre­ven naar de toe­stand voor het begrip. En hoe een ster­ke beeld­cul­tuur invloed kan heb­ben op het sub­ject. De inte­gra­tie van beel­den in rela­tie met hun omge­ving wor­den beschouwd als een manier om een eigen nar­ra­tief te cre­ë­ren. Het pro­ces van her­in­ter­pre­ta­tie en de erken­ning dat de bete­ke­nis van het werk de kun­ste­naar over­stijgt, biedt een moge­lijk­heid om los te komen van per­soon­lij­ke mytho­lo­gie­ën, cul­tu­re­le invloe­den en een staat van arge­loos­heid te bereiken.

Door artist books en instal­la­ties komen cen­tra­le the­ma’s onder meer de rela­tie tus­sen tekst en beeld, de invloed van digi­ta­le tech­no­lo­gie­ën en soci­a­le media, auteur­schap en het belang van her­le­zing en her­in­ter­pre­ta­tie aan­bod. De kun­ste­naar erkent de invloed van exter­ne idee­ën en bron­nen op zijn werk, en bena­drukt het belang van een inter­ac­tief en dyna­misch pro­ces van betekenisvorming.