Toen ik zestien was, werd ik verliefd op een ring die ik in een Vogue-tijdschrift zag. Ik kon hem toen niet betalen, dus benaderde ik een lokale juwelier om hem na te maken met mijn eigen creatieve inbreng. Het was fascinerend om te zien hoe hij dit sieraad tot leven bracht. Ik beloofde mezelf dat ik op een dag ook deze kunst onder de knie zou krijgen.

Tien jaar na dat eerste bezoek aan de juwelier studeerde ik af als goudsmid.

Mijn fascinatie voor sieraden is altijd nauw verbonden geweest met mijn interesse in mensen. Waarom maken we bepaalde keuzes? Hoe bepaalt het leven wie we zijn en hoe we ons aan de wereld presenteren? Om deze complexiteit beter te begrijpen, heb ik psychologie gestudeerd. Tegelijkertijd was ik voortdurend aan het tekenen: portretten, naakten, silhouetten.

Mijn passie voor menselijke vormen en expressie werd de basis van mijn werk. Net als een beeldhouwer vorm ik elk stuk met de hand en omarm ik de onvolkomenheden ervan.
Deze subtiele onvolkomenheden zijn geen fouten, maar sporen van vakmanschap en menselijkheid.

Ze weerspiegelen onze eigen onvolkomenheden, die ons uniek maken. ​​