Als kunstenaar ben ik werkzaam op de kasseien. Mijn werk is een uitnodiging tot activatie, ontmoeting en openheid, Een generator van verbinding. Kunst is voor mij geen eindproduct, maar een registratie waarin ik opereer als artistiek verslaggever, sociaal tussenpersoon en luisteraar. Ik geloof in het recycleren van bestaande gebeurtenissen, in het ombuigen van het alledaagse tot iets wat opnieuw gelezen, gevoeld en gedeeld kan worden. Mijn praktijk is verhalend en performatief, doordrenkt van eerlijkheid en een verlangen om alledaagse levenslessen en “onze vuile was” (maatschappelijke onderstromen) tastbaar te maken. Niet door te preken, maar door te bevragen. Niet door te claimen, maar door te delen. Ik creëer nuttige “on-nutsvoorzieningen”. Plekken waar het gratis, toegankelijk en mensgericht mag zijn. Ik werk met de middelen die er zijn: materialen, mensen, verhalen en geloof in aanpassing-kunde: het vermogen om om te luisteren naar het publiek en werk hieraan toe te wijden. Mijn werktaal is vaak visueel: tekentaal die spreekt waar woorden tekort komen, en teksten die zichzelf soms dyslectisch voordoen en des te meer vanuit het hart spreken. Ik voer maatschappelijk onderzoek door middel van kunst. Niet om antwoorden te geven, maar om ruimte te maken voor vragen, inzichten en ervaringen.