Tijdens een emotioneel heel zware periode ontdekte ik dat tekenen en schilderen me hielp om mijn gevoelens uit te drukken en onder controle te krijgen. Het tekenen en schilderen creëerde een soort van helderheid in de duisternis van toen.

“If I could say it in words, there would be no reason to paint.” E. Hopper

Veel mensen omschrijven mijn eerste werken als luguber en beangstigend. En dat waren ze ergens ook wel, maar hun rauwheid representeert mijn verdriet. Anderen herkenden die rauwheid, waardoor zij schoonheid en openheid in mijn werken zagen. Net omdat ook zij hun eigen diepe verdriet representeerden.

Ik ben nog steeds op zoek naar mijn eigen unieke stijl … Ik teken en schilder wat mijn ziel raakt in hun rauwheid, hardheid, schoonheid en fragiliteit. Want dit is wie ik ben.

Mijn werken worden getypeerd door het gebruik van vaak donkere en aardekleuren. Ik werk met oog voor detail. Mijn perfectionisme zorgt ervoor dat ik heel lang geconcentreerd aan een werk bezig ben, wat vaak resulteert in het niet afmaken van een werk. Ik benoem het al lachend, “de afheid van de onafheid”, maar ook dat is misschien een kenmerk van mijn werk en van mezelf. De toekomst zal het uitwijzen.