Justine Lambrechts (1998°) vertrekt vanuit haar fascinatie voor de ambigue oorsprong van ‘gevonden (on)natuurlijke objecten’, een onderwerp diep verankerd in het sciencefictiongenre. Denk bijvoorbeeld aan monolieten, hemellichamen, onverklaarbare structuren, sporen of dubieuze waarnemingen.

Met een focus op materialiteit vormt en manipuleert ze stenen (en kleien) stillevens in haar schilderijen. Sculpturale constructies worden gestript van hun inherente tastbaarheid en hun context en – hoewel ze natuurlijk ogen – worden ze op verschillende niveaus geïnfiltreerd door het artificiële.