De centrale vraag in mijn praktijk is hoe mensen omgaan met ruimte. Mijn werk beweegt zich op het snijvlak van architectuur, film en psychoanalyse. Hoe bewonen we ruimtes? Wat is het spanningsveld tussen publiek en privé? Hoe verhouden we ons tot ‘non-plaatsen’ zoals gangenstelsels en tussenruimtes? Architectuur kan ons gedrag sturen. Hoe maken we keuzes in een ruimte vol mogelijkheden?

Mijn praktijk begint bij tekeningen, die de basis vormen voor etsen, houtsnedes, architecturale ingrepen, audiovisuele installaties en sculpturen. Film is bij uitstek geschikt om ruimte vast te leggen, maar roept ook nieuwe vragen op. Hoe verhoudt de toeschouwer zich tot het maken van beelden? Wat gebeurt er wanneer het narratief wegvalt en de ruimte zelf het hoofdpersonage wordt?